Η περιφερειακή οδός της Θεσσαλονίκης δεν είναι και από τους καλύτερους δρόμους στην Ελλάδα. Είναι γνωστό αυτό. Το κυριότερο πρόβλημα είναι όμως στο μυαλό αυτών των ανθρώπων που ταξιδεύουν.

Κάθε φορά που έρχομαι στη Θεσσαλονίκη μένω άναυδος στον περιφερειακό για το πόσο γρήγορα τρέχουν όλοι και προσπερνούν λες και είναι Σουμάχερ. Σε έναν δρόμο με χαμηλή υποδομή υποστήριξης, λάθος κλίσεις, με κατσαρό δρόμο και αστεία δυνατότητα πρόσφυσης, έχει και τους ανόητους που τρέχουν, μια ψιχάλα να πέσει θα βρεθούν όλοι ανάποδα. Ο περιφερειακός εκφράζει την ανοησία των Ελλήνων, που είτε κατασκευάζουν δρόμους, είτε τους οδηγούν, είτε παραλαμβάνουν δρόμους, είτε είναι συνοδηγοί, δεν έχουν το νου τους στο πιο σημαντικό, δηλαδή να σηκωθούν το πρωί από το κρεβάτι τους και να μπορούν να περπατήσουν. Άνθρωποι αλλάζουν με αυτόν τον τρόπο τη ζωή τους προς το χειρότερο χωρίς λόγο. Όλοι αυτοί που τρέχουν σαν παλαβοί στον περιφερειακό ο τελικός χρόνος που κερδίζουν είναι μερικά δευτερόλεπτα, αλλά αυτό δυστυχώς δεν θα τους το πει κανένας πολιτικός γιατί είναι ψηφοφόροι.

Μην ξεχνάμε ότι και οι πολιτικοί κάνουν τα ίδια και χειρότερα. Όλοι έχουμε δει υπουργικά αυτοκίνητα με τους επιβάτες όλους μέσα χωρίς να φορούν ζώνη, να περνούν με κόκκινα και να τρέχουν σαν τρελοί μόνο και μόνο για να μην ιδρώσει η μασχάλη του υπουργού. Όταν ένα παιδί βλέπει αυτά τα πράγματα πώς θα έχει παιδεία κ ήθος;

ΙΑΒΕΡΗΣ

(Απόσπασμα συνέντευξης στο www.karfitsa.gr και τον Λευτέρη Ζαβλιάρη)