Η φράση του τίτλου και άλλα ενδιαφέροντα συμπεράσματα, προέκυψαν από έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην Αυστρία.
Η απόσπαση προσοχής, κυρίως λόγω της ομιλίας μέσω κινητού τηλεφώνου, αποτελεί τον κυριότερο λόγο ύπαρξης τροχαίων ατυχημάτων επί αυστριακού εδάφους, σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησαν από κοινού ο Οργανισμών Οδηγών (ÖAMTC) και το Συμβούλιο Επιτρόπων Οδικής Ασφάλειας (KFV).
Με βάση τα στατιστικά δεδομένα της εν λόγω έρευνας, κατά τη διάρκεια του 2022 η απόσπαση προσοχής οδήγησε σε 10.176 τροχαία ατυχήματα, από τα οποία προέκυψαν 76 νεκροί και 9.290 τραυματίες.
Αν και η πανδημία επέφερε, όπως ήταν αναμενόμενο, μείωση στον αριθμό των ατυχημάτων λόγω απόσπασης προσοχής και όχι μόνο, αυτή η πορεία έχει αποκτήσει ξανά αυξητική τάση. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι από το 2016, ο αριθμός των δικυκλιστών και πεζών που εμπλέκονται σε ατυχήματα λόγω δικής τους απόσπασης προσοχής, έχει αυξηθεί από 8 σε 17% και από 30 σε 37%, αντίστοιχα.
Φυσικά, οι οδηγοί δεν είναι άμοιροι ευθυνών, ούτε κινδύνου. Σύμφωνα με τον Klaus Robatsch, επικεφαλής έρευνας στον τομέα της Ασφάλειας Μετακινήσεων του KFV, οι πιθανότητες να υπάρξει τροχαίο ατύχημα λόγω τηλεφωνικών κλήσεων χωρίς χρήση hands-free αυξάνονται κατά 4 με 5 φορές.
Αντίστοιχα, ο κίνδυνος να εμπλακεί σε τροχαίο ατύχημα ένας οδηγός που ανταλλάσσει SMS, αυξάνεται κατά 23 φορές.
Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον, παρουσιάζουν τα αποτελέσματα μιας μελέτης του ÖAMTC και συγκεκριμένα, της Marion Seidenberger. Η Αυστριακή ψυχολόγος με ειδίκευση στον τομέα της κυκλοφορίας, πραγματοποίησε έρευνα στο κέντρο Τεχνολογίας του ÖAMTC, όπου συμμετείχαν 40 άτομα ηλικίας 18-50 ετών, τα οποία έπρεπε να ολοκληρώσουν 4 δοκιμασίες σε 5 διαφορετικές.
Οι 4 δοκιμασίες περιλάμβαναν απαντήσεις σε ερωτήσεις για ορθογραφία λέξεων ή πράξεις αριθμητικής, ανάγνωση/γραφή SMS και κατανάλωση νερού από μπουκάλι.
Από την άλλη, οι 5 οδηγικές καταστάσεις αφορούσαν σε σλάλομ, στροφή σε φουρκέτα, διατήρηση απόστασης ασφαλείας από προπορευόμενο όχημα, τοποθέτηση οχήματος εμπρός από μονοπάτι και ακινητοποίηση οχήματος λόγω βλάβης στο δρόμο.
«Όταν διάβαζαν ή έγραφαν SMS, οι υποβαλλόμενοι στις δοκιμασίες κινούνταν στα τυφλά για απόσταση έως 123 μέτρων», δήλωσε η Seidenberger. «Αν και άπαντες οδηγούσαν πιο αργά, κανείς δεν μείωσε την ταχύτητά του πριν από το μονοπάτι σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μπορεί να ακινητοποιηθεί. Οι περισσότεροι θα είχαν συγκρουστεί με πεζό, κινούμενοι με περίπου 30 χλμ./ώρα».
Επιπλέον, η Αυστριακή επιστήμονας ανέφερε: «Συνολικά, κατέστη σαφές ότι τα υποκείμενα των δοκιμών δεν έπαιρναν αρκετά σοβαρά υπόψη τους τα εμπόδια ορατότητας, δεν κρατούσαν αρκετή απόσταση και πολλοί δεν μπορούσαν να εκτελέσουν πέδηση έκτακτης ανάγκης. Κατά τη διάρκεια της άσκησης απόστασης, έπρεπε να διατηρηθεί μια αυτοεπιλεγμένη απόσταση ασφαλείας από ένα προπορευόμενο αυτοκίνητο που κινούνταν σε διαφορετική λωρίδα. Σε περίπτωση πέδησης έκτακτης ανάγκης, το 72% δεν θα μπορούσε να αποτρέψει μια σύγκρουση - κυρίως λόγω ολικής αποτυχίας πέδησης ή διστακτικής πέδησης».
Τέλος, η αυτοαξιολόγηση των οδηγών αποδείχθηκε προβληματική, αφού η αξιολόγηση του κινδύνου πολλές φορές ήταν αντίθετη με τα δεδομένα που καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια του πειράματος.
«Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι "ούτως ή άλλως τα έχουν όλα υπό έλεγχο" - φαινομενικά απλές παράπλευρες δραστηριότητες, όπως ο έλεγχος ενός μηνύματος, υποτιμώνται. Στην οδική κυκλοφορία πρέπει πάντα να είστε προετοιμασμένοι για το γεγονός ότι θα βρεθείτε ξαφνικά σε μια δύσκολη κατάσταση», πρόσθεσε η Seidenberger.
Όσοι έχουν συμμετάσχει στα θεωρητικά ή πρακτικά σεμινάρια της Σχολής Ασφαλούς Οδήγησης «Ιαβέρης», γνωρίζουν πως τα παραπάνω αποτελούν σημαντικούς πυλώνες της διδασκαλίας.
Αυτό, δυστυχώς, επιβεβαιώνει πως πρέπει ακόμη να διανύσουμε πολύ δρόμο, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, προτού φτάσουμε στον επιθυμητό στόχο των μηδενικών απωλειών και τροχαίων ατυχημάτων.
ΝΩΝΤΑΣ ΔΟΥΖΙΝΑΣ
Photo: Melissa Mjoen - Unsplash
